شريف وجوب اتّباع اهل بيت عليهم السّلام را بقول خود : إنّى تركت فيكم ما إن أخذتم به لن تضلّوا : كتاب اللَّه و عترتى أهل بيتي ، نيز ثابت و محقق فرموده . و اين حديث شريف را بسياقى كه مشتمل بر لفظ أخذ باشد بسيارى از علماى أعلام و حفاظ فخام سنّيّه روايت كرده‌اند و در كتب و أسفار دينيّه خود مذكور ساخته‌اند . مثل محمّد بن سعد البصرى در « كتاب الطبقات » و ابن راهويه حنظلى در « مسند » و احمد بن حنبل الشيبانى در « مسند » و أبو عيسى الترمذى در « صحيح » و أبو عبد اللَّه الحكيم الترمذى در « نوادر الاصول » و ابن أبى عاصم در « كتاب السّنّة » و أحمد بن شعيب النسائي در « صحيح » و أبو يعلى التّميمى در « مسند » و محمّد بن جرير طبرى در كتاب « تهذيب الآثار » و أبو عبد اللَّه المحاملي در « كتاب الامالى » و سليمان بن أحمد طبرانى در « معجم كبير » و أبو إسحاق ثعلبى در « تفسير » و محيى السّنّة بغوى در « مصابيح » و قاضى عياض اليحصبى در كتاب « الشفاء » و مجد الدّين ابن الأثير جزرى در « جامع الأصول » و ولىّ الدّين الخطيب التبريزى در « مشكاة المصابيح » و أبو الحجاج المزّى در « تحفة الاشراف بمعرفة الأطراف » و شمس الدين خلخالى در « مفاتيح - شرح مصابيح » و جمال الدين زرندى در « نظم درر السمطين » و ابن كثير دمشقى در « تفسير » و سعد الدّين تفتازانى در « شرح مقاصد » و خواجه پارسا در « فصل الخطاب » و شهاب الدّين دولت‌آبادي در « هداية السعدا » و شمس الدّين السخاوى در « استجلاب ارتقاء الغرف » و جلال الدّين سيوطى در « إحياء الميت بفضائل أهل البيت » و نيز در « اساس فى مناقب بنى العباس » و نيز در تفسير « درّ منثور » و نيز در « جمع الجوامع » و نور الدّين سمهودى در « جواهر العقدين » و عبد الوهاب بن محمّد البخارى در « تفسير أنورى » و ملا على متّقى « در كنز العمّال » و ملّا على قارى در « شرح شفاى قاضى عياض » و « مرقاة - شرح مشكاة » و أحمد بن الفضل بن محمّد باكثير المكى در « وسيلة المآل » و سيد محمود قادرى شيخانى در « صراط سوى » و شهاب الدّين أحمد خفاجى در « نسيم الرياض » و حسام الدّين » سهارنپورى در « مرافض » و مرزا محمّد بدخشانى در « مفتاح النجا » و مولوى مبين لكهنوى در « وسيلة النجاة » و مرزا حسن على محدث لكهنوى در « تفريح الأحباب »